Een jaar terug stond Kim op het punt de zee in te lopen om een einde te maken aan de stroom van dwanggedachten. Nu wil ze de confrontatie aangaan via surflessen. Maar daarvoor moet ze wel de controle opgeven…
Voor Kim speelt de zee een dubbelrol. Hier belde ze een jaar geleden met hulplijn 112. Moegestreden van de druk van de kolkende dwanggedachtes die haar plagen. Nu is ze er weer, om in een intensief surftraject de confrontatie met haar innerlijke demonen aan te gaan. In hoeverre durft Kim de controle los te laten? Vallen en opstaan hoort erbij, maar verdraagt ze dat ook?